wtorek, 17 września 2013

Królowie szczurów






















"Król szczurów" to fascynujący fenomen (jeśli czytaliście kiedyś horror "Szczury" Jamesa Herberta to wiecie już o co chodzi). Grupa czarnych szczurów domowych zostaje spleciona ogonami, które zostają zawęźlone. Szczury domowe (Rattus rattus) dzielą ze sobą braterstwo krwi, brudu i ekskrementów. Rosną połączone ogonami, które często się łamią. Co znamienne, najczęstsze przypadki 'króla szczurów' spotykano w Niemczech. Ongiś ludzie panicznie bali się 'króla szczurów', gdyż zwiastował on nadejście plagi np. dżumy przenoszonej przez szczurze pchły (będące nosicielami pałeczek Yersinia pestis). Owe kłębowisko gryzoni uśmiercano natychmiast. Truchła złączone ogonami czasem odnajdywano i przekazywano muzealnikom i archiwistom jako makabryczne ciekawostki. W muzeum przyrodniczym Mauritanium w Aletnburgu znajduje się najbardziej znany i zmumifikowany egzemplarz 'króla szczurów', odnaleziony w 1828 roku w palenisku w Bucheim. Chaotyczny splot liczy 32 osobniki. Także w muzeach w Hamburgu, Stuttgarcie, Hameln i Goettingen można natknąć się na znaleziska 'króla szczurów'. Są one jednak bardzo rzadkie (mniej więcej 35-50 odnalezionych na świecie okazów).

10 kwietnia 1986 roku okaz 'króla szczurów' odnaleziono we francuskim Vendée. Dla odmiany 'króla szczurów' złożonego z 10 szczurów azjatyckich (Rattus rattus brevicaudatus) znaleziono na polu w Bogor w Indonezji 23 marca 1918 roku. Przypadki złączenia ogonami odkryto także wśród zaroślowych myszy, a nawet wiewiórek. Ba, w 1962 roku na ranczu Nebraska Badlands poszukiwacz Ben Ferguson odkopał szczątki dwojga mamutów... splecione kłami.

Wróćmy jednak do szczurów. 'Króla szczurów' odnalazł także farmer Rein Koiv 16 stycznia 2005 roku w wiosce Saru (Estonia). 16 szczurów było splecionych ogonami w węzeł. W czasie odkrycia 'króla szczurów' przynajmniej 9 gryzoni jeszcze żyło. Estoński egzemplarz trafił do Muzeum Uniwersyteckiego Tartu, gdzie został przechowany w alkoholu. Składa się z 13 szczurów: 7 samców i 6 samic. Hipoteza o zawęźleniu ogonów 'króla szczurów' z Saru wskutek przyklejenia bądź zamrożenia (większość tego typu przypadków pochodzi z krajów surowych zim) wydaje się być najbardziej trafna. Nie ma za to mowy o syjamskiej ciąży mnogiej.

I pomyśleć, że szczury w średniowiecznej Hiszpanii i XVI-wiecznej Anglii truto realgarem (As4S4), minerałem z siarczków arsenu (inny minerał tej klasy to aurypigment).

Aby było przyjemniej na sam koniec norweski widoczek: Hamnoy (Lofoty). Ciekawe czy matematyczna teoria węzłów zajmowała się kiedykolwiek zawęźleniami "króli szczurów"? :-)

Szukajcie 'króli szczurów' w starych kominach, stogach siana, na polach i po piwnicach.

3 komentarze:

  1. Odkąd ów :-) tragiczny :-( tekst znalazł się na wykopie.pl o tysiące skoczyła mi oglądalność niniejszego bloga, za co kłaniam się uniżenie. Swoją drogą Terry Pratchett użył konceptu "króla szczurów" w "W zadziwiającym Maurycym i jego edukowanych szczurach" (2001), w którym złożony z 8 szczurów 'król' nazwany został Spider (Pająk). Czy zatem udokumentowane historycznie egzemplarze 'króli szczurów' są li tylko kryptozoloogicznymi oszustwami stworzonymi przez człowieka? Osądźcie sami. Ot, małe addendum do tekstu.

    OdpowiedzUsuń
  2. Dzięki za sugestię. Znam remake z 2003 roku, gdzie zagrał Crispin Glover. Natomiast muszę koniecznie zobaczyć oryginał z 1971 roku, gdyż do tej pory mi umykał...

    OdpowiedzUsuń